Συνέντευξη στο metalignitiki.gr του Δ. Τσέκερη: Πως επιτυγχάνεται η ευημερία των πολιτών της Δυτικής Μακεδονίας στη μεγαλιγνιτική εποχή

Συνέντευξη του Δημήτρη Τσέκερη, Υπεύθυνο Ενεργειακής Πολιτικής και του προγράμματος Δίκαιης Μετάβασης στο WWF, στη Βάια Λαμπροπούλου*

Η εποχή του κάρβουνου και του λιγνίτη είναι παρελθόν. Οι συνέπειες της καύσης του λιγνίτη υπήρξαν καταστροφικές για το περιβάλλον και τον άνθρωπο.Σε έναν κόσμο που πρέπει να αναχαιτίσουμε την κλιματική αλλαγή η WWF στέκεται δυναμικά στις προσπάθειες να οδηγηθεί η μεταλιγνιτική εποχή  σε μια περίοδο θετικής εξέλιξης για τον άνθρωπο και το περιβάλλον. Ο Δ Τσέκερης, υπεύθυνος ενεργειακής πολιτικής και υπεύθυνος του προγράμματος δίκαιης μετάβασης στο WWF Ελλάς αναδεικνύει την επόμενη μέρα με το βλέμμα στους κατοίκους των περιοχών που πλήγονται βίαια εδώ και πολλά χρόνια από το βάρος του λιγνίτη. 

-κ.Τσέκερη μπορεί να είναι  Δίκαιη η μετάβαση της απολιγνιτοποίησης και αυτό τι συνέπειες θα έχει στη φύση και τους ζωντανούς οργανισμούς στην περιοχή της Δυτ. Μακεδονίας;

Η καύση λιγνίτη για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας επιφέρει καταστροφικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Καταναλώνει τεράστιες ποσότητες νερού, εκπέμπει ρύπους όπως διοξείδιο του θείου, οξείδια του αζώτου, μικροσωματίδια, βαρέα μέταλλα, μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα, ενώ το οικονομικό κόστος από τις υπερβάσεις των ευρωπαϊκών ορίων αποτιμάται σε πολλά εκατομμύρια ευρώ. Καθώς το κόστος παραγωγής ορυκτών καυσίμων αυξάνεται ραγδαία, η μετάβαση σε μία οικονομία που δεν θα βασίζεται στην εκμετάλλευση των ρυπογόνων καυσίμων είναι μία σύνθετη, όσο όμως και αναγκαία διαδικασία. Ο λόγος είναι προφανής, η αντιμετώπιση της επιταχυνόμενης κλιματικής κρίσης, η οποία πλήττει ασύμμετρα τους πιο ευάλωτους συνανθρώπους μας, ενώ ο χρόνος δεν είναι με το μέρος μας. Ταυτόχρονα όμως, η διαδικασία αυτή, πρέπει να διασφαλίζει τη συμπερίληψη όλων και την ταυτόχρονη μείωση των ανισοτήτων. Με λίγα λόγια, αποτελεί μία πρώτης τάξεως ευκαιρία για τον συνολικό μετασχηματισμό του παραγωγικού μοντέλου στην κατεύθυνση της αειφορίας, της προστασίας της φύσης και της βελτίωσης της ζωής των συνανθρώπων μας με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης. Τυχόν εκπτώσεις σε αυτή τη διαδικασία, απλά θα κρύψουν το πρόβλημα «κάτω από το χαλί» και θα το μεταθέσουν στις επόμενες γενιές που θα κληθούν να το αντιμετωπίσουν από δυσμενέστερη θέση και πολύ ακριβότερα.


-Μπορεί να γίνει η περιφέρεια Δυτ. Μακεδονίας πράσινη περιφέρεια ;Πόσο στηρίζει η πολιτεία αυτό το εγχείρημα;

Η περιοχή της Δ. Μακεδονίας αποτέλεσε – όπως και η Μεγαλόπολη – πυλώνα για την ανάπτυξη και τον εξηλεκτρισμό της χώρας μέσω της παραγωγής ενέργειας αξιοποιώντας τον εγχώριο λιγνίτη. Αυτό όμως δεν ήρθε χωρίς συνέπειες για την περιοχή. Οδήγησε – ελλείψει ασφαλώς και οράματος – σε μονοκαλλιέργεια στο παραγωγικό και αναπτυξιακό μοντέλο της περιοχής, καθώς η εξόρυξη λιγνίτη και η παραγωγή ενέργειας αποτέλεσε τη βασική δραστηριότητα επί δεκαετίες. Το στοίχημα για την περιφέρεια Δ. Μακεδονίας είναι επομένως η διαφοροποίηση του παραγωγικού μοντέλου σε τομείς που παρουσιάζουν αυξημένη προστιθέμενη αξία σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, και που θα προσφέρουν αυξημένο δυναμικό δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας με πλήρη δικαιώματα και αξιοπρεπείς μισθούς. Η Πολιτεία ανακοίνωσε την απολιγνιτοποίηση και έκτοτε διαμόρφωσε ένα πλάνο σχεδιασμού και υλοποίησης αυτού του στόχου. Παρά τη θετική πρωτοβουλία, υπάρχουν πολλά ζητήματα που πρέπει να προχωρήσουν πιο γρήγορα, με έμφαση στη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στη φάση του σχεδιασμού, ώστε να μην εξαντλείται η συμμετοχή τους «απλά» σε μία διαδικασία τυπικής διαβούλευσης. Πρέπει όμως να πούμε πως η παραγωγή ενέργειας με αξιοποίηση του λιγνιτικού δυναμικού εκτός από ρυπογόνα, είναι –εδώ και καιρό- ασύμφορη οικονομικά, λόγω της ραγδαίας ανόδου της τιμής των δικαιωμάτων ρύπων. Απόδειξη αυτού αποτελεί και το γεγονός της επίσπευσης της απολιγνιτοποίησης αντί του 2028 στο 2025, καθώς ακόμα και η θεωρητικά πιο σύγχρονη –υπό κατασκευή- μονάδα της ΔΕΗ Πτολεμαΐδα 5 δεν μπορεί να αντισταθμίσει τα υψηλά κόστη του λιγνίτη, λόγω των τιμών των ρύπων. Η Πολιτεία θα πρέπει να φροντίσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα κοιτώντας το μέλλον, δηλαδή να μην επενδύσει σε άλλα ορυκτά καύσιμα, όπως το ορυκτό αέριο για παραγωγή ενέργειας ή για την κάλυψη της τηλεθέρμανσης. Η Δ. Μακεδονία και η χώρα μας έχει το ανθρώπινο κεφάλαιο που απαιτείται για να δημιουργήσει ένα καλό παράδειγμα στη δίκαιη μετάβαση. Όμως, πέραν της απολιγνιτοποίησης, θα πρέπει να εστιάσουμε εν γένει στη διαδικασία της απανθρακοποίησης ως χώρα. Γι’ αυτό το λόγο, το WWF Ελλάς, πέραν της συμβολής στη Δίκαιη Μετάβαση με λύσεις και προτάσεις, συν-δημιουργεί με τους πολίτες κλιματικό νόμο. Καλούμε και τους συμπολίτες μας στη Δ. Μακεδονία να συμβάλλουν με τις προτάσεις τους στην ιστοσελίδα www.klimatikosnomos.gr  

-Τι θα γίνει με τις θέσεις εργασίας που χάνονται; -Φάση μετάβασης απώλειας του εισοδήματος και ανεργίας. Πως 

Στην πρόσφατη μελέτη μας «Δίκαιη Μετάβαση και Απασχόληση στην Ελλάδα», καταγράψαμε το πιεστικό αυτό πρόβλημα και προτείναμε συγκεκριμένες λύσεις. Το βασικό πρόβλημα είναι οι χρονικότητες, δηλαδή ενώ κλείνουν τα εργοστάσια λιγνίτη και μειώνεται η εξορυκτική δραστηριότητα, οι νέες επενδύσεις δεν έχουν ακόμα εκκινήσει και δεν αναμένεται να εκκινήσουν μέχρι το 2023 ή και παραπέρα. Ταυτόχρονα, διαπιστώσαμε μία σημαντική ανάγκη δημιουργίας νέων  δεξιοτήτων, ειδίκευσης και επανειδίκευσης ως προς τις νέες δραστηριότητες μεταξύ όσων χάνουν την εργασία τους λόγω της παύσης της λιγνιτικής δραστηριότητας. Αυτό είναι ένα επείγον ζήτημα το οποίο η Πολιτεία οφείλει να λάβει σοβαρά υπόψη καθώς ήδη μιλάμε για περίπου 2000 συνανθρώπους μας (κυρίως εργολαβικοί και εποχικοί εργαζόμενοι) που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο απώλειας εργασίας στη Δ. Μακεδονία. Αν δεν αναληφθεί δράση άμεσα (π.χ. δίχτυ ασφαλείας για τη συγκράτηση του τοπικού εισοδήματος) οι επιπτώσεις μπορούν να έχουν πολλαπλασιαστικό χαρακτήρα στην τοπική οικονομία.  Οι τομείς που έχουμε καταγράψει  και οι οποίοι μπορούν να απορροφήσουν αυτό το δυναμικό είναι (ενδεικτικά) η αποκατάσταση των εδαφών, ο παροπλισμός των μονάδων, οι καθαρές πηγές ενέργειας μέσω και των ενεργειακών κοινοτήτων προκειμένου οι τοπικές κοινωνίες να συμμετέχουν στη διαδικασία της ενεργειακής μετάβασης, η εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και η κυκλική οικονομία. 

-Τι προβλέπεται για την αντικατάσταση της τηλεθέρμανσης; 

Η τηλεθέρμανση είναι ένα εξαιρετικά σημαντικό θέμα το οποίο δεν έχει αναδειχθεί επαρκώς. Εμείς είμαστε αντίθετοι σε επιλογές που εμπεριέχουν ορυκτά καύσιμα, όπως προβλέπεται για τη Δ. Μακεδονία, αν η περιοχή στηριχθεί στο ορυκτό αέριο σε λίγα χρόνια θα βρεθεί προ των ίδιων αδιεξόδων που αντιμετωπίζει σήμερα με τον λιγνίτη. Το WWF Ελλάς κατέθεσε την πρότασή του που αποτελείται από το συνδυασμό 3 τεχνολογιών (τοπική βιομάζα, γεωθερμία και ηλιακή θέρμανση με εποχιακή αποθήκευση) για την κάλυψη της τηλεθέρμανσης της Δ. Μακεδονίας, προτείνοντας μια λύση η οποία δεν περιλαμβάνει ορυκτά καύσιμα, δημιουργεί πολλές θέσεις εργασίας συγκρατώντας το κόστος συστήματος σε επίπεδο αντίστοιχο του σημερινού για τους καταναλωτές. Είναι κρίμα πάντως να χαθεί μία μοναδική ευκαιρία να προχωρήσουμε μπροστά με τεχνολογίες ώριμες και με αυξημένο δυναμικό δημιουργίας θέσεων εργασίας στην περιοχή, εμμένοντας σε μία λογική  σχεδιασμού που δεν απαντάει στις σημερινές και κυρίως στις μελλοντικές ανάγκες. Κατανοούμε την αμεσότητα του ζητήματος και την ανάγκη κάλυψης των θερμικών αναγκών σε άμεσο χρόνο, οπότε θεωρούμε πως η Πολιτεία, αλλά και οι τοπικοί αυτοδιοικητικοί –και όχι μόνο- φορείς, πρέπει να λάβουν υπόψη  το νέο περιβάλλον και την ανθεκτικότητα των υποδομών στο μέλλον. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να συζητήσουμε πάλι σε 10 χρόνια για μία νέα διαδικασία μετάβασης από το ορυκτό αέριο, καθώς εμείς εκτιμάμε πως αυτό βρίσκεται στην ίδια θέση που είχε ο λιγνίτης πριν 10-15 χρόνια. Εκτιμάμε πως έχουμε ως κοινωνία την ωριμότητα να μην επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος. 

-Υπάρχει η δυνατότητα ενεργειακής αναβάθμισης και πως μπορεί να επιτευχθεί;

Όπως ανέφερα και προηγουμένως, η ενεργειακή εξοικονόμηση σε όλες τις δραστηριότητες μας είναι εξαιρετικά κρίσιμη. Όπως είναι γνωστό, ο κτιριακός τομέας (οικιακός και τριτογενής) καταναλώνει περί το 35% της πρωτογενούς ενέργειας της χώρας και ευθύνεται για το 40% περίπου των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2). Τα κτίρια του δημοσίου και ευρύτερου δημοσίου τομέα είναι περίπου 200.000 και αντιπροσωπεύουν το 5% του τριτογενούς τομέα. Το 2020, η Επιτροπή παρουσίασε τη στρατηγική της «Κύμα ανακαινίσεων» με σκοπό την προώθηση της ενεργειακής ανακαίνισης των κτιρίων στην ΕΕ. Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει ένα σχέδιο δράσης: (i) με ρυθμιστικά και χρηματοδοτικά μέτρα, καθώς και μέτρα διευκόλυνσης και (ii) με στόχο να διπλασιαστεί τουλάχιστον ο ετήσιος ρυθμός ενεργειακής ανακαίνισης των κτιρίων έως το 2030. Είναι απολύτως απαραίτητο να προχωρήσουμε με πολύ ταχύτερους ρυθμούς στην κατεύθυνση της αναβάθμισης του κτιριακού δυναμικού (κατοικίες, κτίρια δημοσίου, μικρομεσαίες επιχειρήσεις κτλ), καθώς πέραν του προφανούς οφέλους σε επίπεδο μείωσης της ζήτησης ενέργειας, όσο και ανάσχεσης της ενεργειακής φτώχειας, συμβάλλει επίσης και σε οικονομικό επίπεδο και  δημιουργία θέσεων εργασίας. Άλλωστε, η πιο καθαρή ενέργεια είναι αυτή που δεν καταναλώθηκε ποτέ. Επομένως, απαιτείται να δοθεί η μέγιστη δυνατή έμφαση στην ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων αλλά και της εξοικονόμησης ενέργειας σε όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων μας εν γένει. 

-Ποια είναι η άποψή σας για το πράσινο υδρογόνο και το White dragon 

Το ζήτημα του υδρογόνου που αποτελεί έναν ενεργειακό φορέα είναι σίγουρο πως θα μας απασχολήσει όλο και πιο έντονα από εδώ και πέρα. Δεν αποτελεί όμως πανάκεια. Το υδρογόνο καταρχάς δεν υπάρχει ελεύθερο στη Γη, πρέπει να απομονωθεί από άλλες ενώσεις, δαπανώντας ενέργεια. Η ενέργεια που θα πάρουμε από το υδρογόνο είναι ίση με την ενέργεια που δαπανήσαμε για να το «κατασκευάσουμε» μείον διάφορες απώλειες. Το υδρογόνο συνεπώς είναι μέσο αποθήκευσης και μεταφοράς ενέργειας. Η παραγωγή υδρογόνου δεν είναι από μόνη της στόχος, αλλά εφόσον οδηγεί σε συνολική μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, λαμβάνοντας υπόψη μια πλήρη αξιολόγηση του κύκλου ζωής (LCA). Απαιτείται ωστόσο να γίνει μια διάκριση μεταξύ ανανεώσιμου υδρογόνου και όλων των άλλων τύπων παραγωγής υδρογόνου που πρέπει να ταξινομηθούν ως μη ανανεώσιμες πηγές. Εμείς υποστηρίζουμε πως το υδρογόνο και οι υποδομές του δεν πρέπει να αποτελέσουν άλλοθι επενδύσεων σε υποδομές ορυκτού αερίου. Θα ήθελα να παραθέσω μερικά ενδεικτικά στοιχεία:

  • Το 43% της παγκόσμιας παραγωγής υδρογόνου χρησιμοποιείται για την παραγωγή αμμωνίας, η οποία χρησιμοποιείται κυρίως για την παραγωγή γεωργικών λιπασμάτων με βάση την αμμωνία. 
  • Το 52% χρησιμοποιείται για διύλιση και αποθείωση υδρογονανθράκων
  • Το 5% χρησιμοποιείται για τη σύνθεση της μεθανόλης (πλαστικά, διαλύτες, κόλλες) και για άλλες χρήσεις 
  • Το 95% του υδρογόνου παράγεται από ορυκτά καύσιμα 

Επιπλέον, η στρατηγική της ΕΕ για το υδρογόνο θέτει ως στόχο την παραγωγή 10 μεγατόνων πράσινου υδρογόνου έως το 2030, που είναι μόλις το 11% της παγκόσμιας κατανάλωσης υδρογόνου σήμερα. Αυτό που απαιτείται είναι να προχωρήσουμε αρχικά στην «απανθρακοποίηση» των υφιστάμενων εγκαταστάσεων υδρογόνου που αξιοποιούν ορυκτά καύσιμα. Το ανανεώσιμο υδρογόνο μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης για στοχευμένες εφαρμογές αξιοποιώντας την περίσσεια ενέργειας από τις ΑΠΕ κατά βάση ή όπου δεν είναι δυνατή η απανθρακοποίηση τομέων μέσω εξηλεκτρισμού (π.χ. μεταφορές, βιομηχανία κτλ). Λύσεις που βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα για παραγωγή υδρογόνου δεν είναι περιβαλλοντικά αποδεκτές ούτε συμβατές με τον στόχο της κλιματικής ουδετερότητας. Τέλος, η χρήση υδρογόνου δεν ενδείκνυται για οικιακή θέρμανση, καθώς δεν είναι ούτε οικονομικά συμβατή ούτε περιβαλλοντικά επιθυμητή. 

-Το ταμείο εθνικής μετάβασης πως μπορεί να αξιοποιηθεί όσο καλύτερα γίνεται ώστε να καλύψει την βιωσιμότητα της περιοχής και την κάλυψη των κοινωνικών αναγκών;

Το Ταμείο Δίκαιης Μετάβασης αποτελεί έναν εκ των 3 πυλώνων του Μηχανισμού Δίκαιης Μετάβασης. Η Ελλάδα, με βάση και την απόφαση κατανομής των κονδυλίων λαμβάνει 755 εκατ. € που αντιστοιχεί στο 4,31% του συνολικού προϋπολογισμού του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης. Έχει ως καταστατικό σκοπό την άμβλυνση των επιπτώσεων της μετάβασης σε κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό επίπεδο ειδικά για τις πιο «ευαίσθητες» περιοχές της Ευρώπης που βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα. Δεν προβλέπεται καμία χρηματοδότηση έργων που βασίζονται σε ορυκτά καύσιμα, αντιθέτως προβλέπεται η διαφοροποίηση και ο εκμοντερνισμός των τοπικών οικονομιών για την ελαχιστοποίηση των αρνητικών επιπτώσεων της μετάβασης. Δυστυχώς, αν και έγινε μεγάλη προσπάθεια την οποία ως WWF στηρίξαμε ενεργά στο ευρωκοινοβούλιο, η ταχύτητα της απολιγνιτοποίησης δεν λαμβάνεται υπόψη ως κριτήριο, ώστε η Ελλάδα να αποκτήσει μεγαλύτερη πρόσβαση στους πόρους του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης, και το συνολικό ποσό θεωρούμε πως είναι αναντίστοιχο των αναγκών ενός τόσο μεγάλου μετασχηματισμού. Ο προσανατολισμός επομένως του Ταμείου Δίκαιης Μετάβασης οφείλει να λαμβάνει υπόψη τις κοινωνικές ανάγκες, ειδικά σε μία Περιφέρεια όπως η Δ. Μακεδονία που ακόμα και πριν τη διαδικασία της απολιγνιτοποίησης αντιμετώπιζε προβλήματα, όπως μακροχρόνια και υψηλή ανεργία (25% στους άνω των 15 ετών, Στοιχεία 2019) ειδικά στους νέους (53,4% στους νέους 15-24 ετών, Στοιχεία 2019) μείωση πληθυσμού (-7% σε σχέση με το 2011) κ.ά. Οι κοινωνικές ανάγκες πρέπει να είναι στο επίκεντρο του σχεδιασμού, με τη χρηματοδότηση να κατευθύνεται κατά κύριο λόγο προς τις τοπικές κοινωνίες και όχι σε μεγάλες εταιρείες.  

-Ποιες είναι οι αρχές του WWF για την αξιολόγηση ΕΣΔΙΜ και πως βοηθούν πρακτικά στην απολιγνιτοποίηση

Από την πλευρά μας, σε συνεννόηση και με το Ευρωπαϊκό Γραφείο του WWF αλλά και το Διεθνές Δίκτυό μας ευρύτερα, έχουμε δημιουργήσει ένα εργαλείο αξιολόγησης των Εθνικών Σχεδίων Δίκαιης Μετάβασης, το οποίο μάλιστα μπορεί ο καθένας να δοκιμάσει, τεστάροντας το σχέδιο της περιοχής του με βάση τις αρχές που προτείνουμε. Αυτό μπορεί να το βρει κανείς εδώ.  Φυσικά, η αξιολόγηση αυτού του σχεδίου βασίζεται στις 10 βασικές αρχές που ως WWF έχουμε δημιουργήσει και μπορεί ο αναγνώστης να επισκεφτεί εδώ, αν και προς το παρόν είναι διαθέσιμο μόνο στα αγγλικά. Ενδεικτικά όμως, επικεντρωνόμαστε σε 4 εξ αυτών: 

  • Φιλόδοξα ορόσημα εναρμονισμένα με την επιστήμη και τις υφιστάμενες κλιματικές δεσμεύσεις (π.χ. κατ΄ ελάχιστον μείωση 55% CO2)
  • Έγκαιρη (πριν το 2030) απόσυρση άνθρακα χωρίς κίνδυνο δέσμευσης του συστήματος σε άλλα ορυκτά (π.χ. φυσικό/ορυκτό αέριο). 
  • Μέτρα για την αντιμετώπιση ανισοτήτων, αδικιών σε μία λογική αλληλεγγύης.
  • Διατάξεις για την ουσιαστική συνεργασία προκειμένου να συμμετέχουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη σε όλη τη διαδικασία

Οι αρχές αυτές εισάγουν μία θεώρηση του τρόπου αξιολόγησης των Εδαφικών Σχεδίων Δίκαιης Μετάβασης που είναι συμβατός με τις κοινωνικές ανάγκες και την επίτευξη της δίκαιης μετάβασης χωρίς να μείνει κανείς πίσω. 

-Τελικά κ .Τσέκερη η δίκαιη μετάβαση είναι μια μεγάλη ευκαιρία για την περιοχή ή η αρχή της καταστροφής;

Η μετάβαση προς ένα πιο αειφόρο μοντέλο είναι μία δεδομένη και αναπόφευκτη πλέον κατάσταση σε εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο. Η πρόσφατη μελέτη του Διεθνούς Οργανισμού Ενέργειας δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες ή καθυστερήσεις, ούτε περιθώριο για να συνεχίσουμε με λογικές περασμένων ετών και ημίμετρα. Πρέπει όλοι μας να δούμε την πραγματικότητα κατάματα. Οι επιπτώσεις της μετάβασης είναι που θα πρέπει να αμβλυνθούν, χωρίς δηλαδή να μείνει κανείς πίσω. Είναι επίσης σαφές πως η σκιά της πανδημίας, δημιουργεί επιπλέον πίεση στις λιγνιτικές περιοχές, λόγω της οικονομικής καθίζησης. Ένας τέτοιου μεγέθους μετασχηματισμός σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, ενέχει δυσκολίες και απαιτείται εγρήγορση όλων, καθώς και σχέδιο που θα συμβάλει στη βελτίωση της ζωής των συμπολιτών μας. Για να είναι επιτυχημένη και δίκαιη αυτή η μετάβαση, πρέπει να γίνει κτήμα όλων, καθώς αποτελεί μια συλλογική διαδικασία. Με αυτό τον τρόπο, οι τοπικές κοινωνίες θα γίνουν συμμέτοχες και κοινωνοί αυτών των μεγάλων αλλαγών. Κρίσιμο θέμα αποτελεί η συμμετοχή της ΔΕΗ σε αυτή τη διαδικασία, μαζί με τις τοπικές κοινωνίες. Η ΔΕΗ έχει χρέος να συμβάλλει σε αυτή την κατεύθυνση, επιμερίζοντας μέρος των ωφελειών στις τοπικές κοινωνίες ή μέσω συν-αξιοποίησης των εδαφών που αποκαθίστανται. Οπότε στην ερώτησή σας, η απάντηση είναι πως αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για έναν μετασχηματισμό με κοινωνική δικαιοσύνη προς μία κατεύθυνση διαφοροποίησης των πηγών εισοδήματος μέσω νέων δραστηριοτήτων. Πρέπει όμως να κινηθούμε γρήγορα και αξιόπιστα για τη συγκράτηση της απώλειας εισοδήματος μέσω ειδικού μεταβατικού πλαισίου για τους εργαζόμενους που έχουν χάσει ή βρίσκονται σε κίνδυνο να χάσουν την εργασία τους, την κατάρτιση/επανακατάρτιση των εργαζομένων στα νέα πεδία, τη διασφάλιση αξιοπρεπών μισθών και δικαιωμάτων στις νέες δραστηριότητες για τους εργαζόμενους, την ενεργοποίηση της τοπικής αυτοδιοίκησης στον σχεδιασμό της διαδικασίας και την εμπλοκή της ΔΕΗ. Όπως και με την πανδημία, κανείς δεν είναι ασφαλής μέχρι να είναι όλοι ασφαλείς.

*H Βάια Λαμπροπούλου είναι Μεταπτυχιακή Φοιτήτρια στην Ψηφιακή Δημοσιογραφία του τμήματος  Δημοσιογραφίας και Μέσων Μαζικής ενημέρωσης του ΑΠΘ

Διαβάστε επίσης

Επένδυση 375 εκατ. ευρώ από Motor Oil και ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ

Οι Όμιλοι ΜΟΤΟΡ ΟΙΛ της Οικογένειας Βαρδινογιάννη και η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ του Γιώργου Περιστέρη  ενώνουν  τις...

24/06/2021

Fronius: Προστατέψτε τον inverter σας με ποιοτικούς απαγωγείς υπέρτασης DC και AC

Στην διάρκεια ζωής ενός φ/β έργου μια σημαντική απειλή για εμφάνιση πιθανής βλάβης σε έναν inverter...

24/06/2021

Εγκρίθηκε η ευρωπαϊκή στήριξη ύψους 166,7 εκατ. ευρώ για την κατασκευή τερματικού σταθμού υγροποιημένου φυσικού αερίου (FSRU) στην Αλεξανδρούπολη

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε, βάσει των κανόνων της ΕΕ για τις κρατικές ενισχύσεις, ελληνικό μέτρο στήριξης...

24/06/2021